مهر همه پرانرژی‌ان: دفتر نو، برنامهٔ نو، قول‌های بزرگ. آبان که می‌رسه، هوا سرد می‌شه، مدرسه سنگین می‌شه و انگیزهٔ اول سال آروم‌آروم ته می‌کشه. اگه الان حس می‌کنی عقبی و حوصله نداری، بدون که تنها نیستی؛ این دقیقاً جاییه که خیلی‌ها برنامه رو ول می‌کنن. هدف ما اینه که تو ول نکنی.
۱. انگیزه رو منتظر نمون، شروع کن
انگیزه معمولاً بعد از شروع میاد، نه قبلش. قرار بذار فقط ده دقیقه بخونی. بیشتر وقت‌ها بعد از ده دقیقه ادامه می‌دی؛ اگه هم ندادی، ده دقیقه از صفر بهتره.
۲. برنامهٔ سبک ولی کامل، از برنامهٔ سنگینِ نصفه بهتره
اگه هر شب نصف برنامه‌ات می‌مونه، برنامه‌ات زیادی سنگینه، نه تو زیادی تنبل. برنامه‌ای که بتونی کامل انجامش بدی، هم حس خوبی می‌ده و هم در طول هفته بیشتر جلو می‌برت.
۳. عقب‌موندگی رو قسط‌بندی کن
کارهای عقب‌افتاده رو یه‌جا جمع نکن که یه کوه بشه. هر روز یه تکهٔ کوچیک از عقب‌موندگی رو کنار برنامهٔ عادی‌ات بذار. کوه رو با بیل جابه‌جا می‌کنن، نه با یه پرش.
۴. گوشی، بیرون از اتاق
نه «حواسم هست»، نه «فقط ساعت رو نگاه می‌کنم». گوشی تو اتاق دیگه، حداقل موقع جلسه‌های مطالعه. اگه برای ساعت لازمش داری، یه زمان‌سنج ساده بذار.
۵. خواب رو قربانی نکن
شب‌بیداری برای جبران، فردا رو خراب می‌کنه. یادگیری و تثبیت مبحث‌ها تو خواب کامل می‌شه. ساعت خواب ثابت، از هر ترفند مطالعه‌ای مؤثرتره.
۶. خودت رو با دیروزت مقایسه کن
همیشه یکی هست که بیشتر خونده یا درصد بهتری زده. مقایسهٔ درست اینه: این هفته از هفتهٔ قبلم بهتر بودم یا نه؟ همین پیشرفت‌های کوچیک، تا عید یه فاصلهٔ بزرگ می‌سازن.
اگه می‌خوای این چیزها رو خودت حساب نکنی، ره‌تیک برنامه‌ات رو با ساعت‌هایی که واقعاً داری می‌چینه، اگه یه روز عقب افتادی بی‌سروصدا از نو می‌چینه، و هر هفته بهت نشون می‌ده نسبت به هفتهٔ قبل کجایی.